2005 YILI SONRASI TÜRKİYE’DE YOKSULLUK ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.6399151

Anahtar Kelimeler:

Yoksulluk, Türkiye’de Yoksulluk, Yoksullukla Mücadele

Özet

Günümüzde küreselleşen dünyanın önemli sorunlarından biri olan yoksulluk, yalnızca azgelişmiş toplumları ilgilendiren bir sorun değil aynı zamanda hem gelişmiş toplumları hem de gelişmekte olan toplumları da yakından ilgilendirmektedir. Yoksulluk kavramı çok boyutlu göreceli bir kavram olmakla beraber, maddi ve maddi olmayan temel yaşam ihtiyaçlarını karşılayamama durumudur. Dünya Bankası tarafından satın alma gücü paritesine göre belirlenen kişi başına günlük 3.10 ABD dolar altında gelir elde eden yaklaşık 3 milyara yakın insan yoksulluk sınırı altında yaşarken, 2 milyara yakın insan da aşırı yoksulluk sınırı olarak belirlenen 1.90 ABD doların altında yaşam mücadelesi vermektedir.

Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de özellikle son yıllarda gelir dağılımı eşitsizliği ve yoksulluk artış göstermiştir. Bu konuda birçok ülkede yoksullukla mücadeleyi merkeze alan programlar yapılmaktadır.

Türkiye’de yoksullukla mücadele politikaları gün geçtikçe önemini arttırmış fakat alınan tedbir ve uygulanan politikalarla istenilen sonuca ulaşılamamıştır. Yoksulluk sorununun çözümlenmesinde derinliğine inilmesi ve yapısal bir dönüşümle çözüme ulaşılması gerekmektedir. Yapısal sorunların iyi anlaşılamaması ve bunun gerektirdiği etkin politikaların uygulamaya girmemesi, sonuçlarında başarısız olmasına neden olmaktadır.

Bu çalışmada Yoksulluğun teorik çerçevede tanımları yapılarak genel olarak yoksulluğa nedenleri, boyutları ve yoksullukla mücadele yolları analiz edilmiş, Türkiye’de 2005 sonrası yoksulluk profili incelenmiş ve günümüze kadar geçen süre zarfında yoksulluk göstergeleri analiz edilerek, Türkiye’de, yoksullukla mücadelede yapılması gereken müdahale ve mücadele politikalarından söz edilmiştir.

Referanslar

Kaynakça

Aktan, C.C. ve Vural, İ. Y. (2002). Yoksulluk: Terminoloji, temel kavramlar ve ölçüm yöntemleri, Yoksullukla mücadele stratejileri, Ankara: Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.

Arpacıoglu, Ö. ve Yıldırım, M. (2011).Dünyada ve Türkiye’de Yoksulluğun Analizi, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, s. 60-76.

Arslaner, A. (2019), Açlık ve Yoksullukla Mücadelede Etkili Bir Araç: Coğrafi İşaretler (Cİ’ ler), 1. Uluslararası Malatya Uygulamalı Bilimler Kongresi, Kongre Kitabı, cilt 1, s. 316

Aytaç, Ö. (2003): İ. Oğuz Akdemir, Türkiye’de Yeni Kentli Yoksulluk Sorunu, Yoksulluk Sempozyumu, Deniz Feneri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Yayınları, 2.

Doğan, E. (2014). Türkiye’de Yoksulluğun Ölçülmesi. Kalkınma Bakanlığı Uzmanlık Tezi, Yayın, (2880).Cilt, s. 50-77

Bhagwati, J. (1988). Poverty and Public Policy. World Development, 16(5), 539-555.

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (2013). Güney’in Yükselişi: Farklılıklar Dünyasında

İnsani Gelişme. 2013 Birleşmiş Milletler İnsani Gelişme Raporu. 15 Şubat 2019 Tarihindehttp://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/library/human_development/hdr2013.htmladresinden alınmıştır.

Ceyhan T, (2018),Yoksulluğun Küresel görünümü ve Sosyal Politikalar Kapsamında Türkiye’de Yoksullukla Mücadele, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 53 (1), s111-147

Cox, Eli Po. (1975), Yoksulluk Nedir? Kimler Yoksuldur?, Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Dergisi, Çev: İnan Özalp, Sayı: 4

Çelik K., Vural Y, Tuncer G.,(2017), Dünya’da ve Türkiye’de Yoksulluğun Genel Görünümü ve 2002 Sonrası Bir Değerlendirme, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi., s.41-79

Doğan, E. (2014), Türkiye’de Yoksulluğun Ölçülmesi, T.C. Kalkınma Bakanlığı, Bölgesel Gelişme ve Yapısal Uyum Müdürlüğü Uzmanlık Tezi, Yayın No: 2880.

Dumanlı, Recep.(1996) Yoksulluk ve Türkiye’deki Boyutları, Ankara: DPT Yayınları

Drakakis, D. ve Drakakis, S. (1996), Less Developped Economies and Dependence The Global Economy in Transition, s. 215-238.

Fırat, A. Serap, Yoksulluk, Kentlerde Suç Artışı ve Kent Merkezlerinde Özel Güvenlik Hizmetleri Verilmesi, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 10, Sayı 3, (2008), ss. 201-228.

Field, Frank (1983). The Minimum Wage. London:, Policy Studies Institute.

Fields,Garry S.(1994), Poverty and Income Distribution Data for Measuring Poverty and Inequality Changes in the Developing Countries, Journal of Development Economics, Vol.44, No.1, pp. 87-102.

Gündoğan, N. (2008),Türkiye’de Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele, Ankara Sanayi Odası(ASO),OcakŞubat 2008, s.42 Dosya.pdf, Erişim Tarihi: 12.11.2018.

İnsel, Ahmet (2005), Yoksulluk, Dışlanma ve STK’lar, Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları, İstanbul Bilgi Üniversitesi Sivil Toplum Kuruluşları Eğitim ve Araştırma Birimi, No 6, ss. 1–20.

Kalaycıoğlu, S. ve Helga Rittersberger-Tılıç (2002),Yapısal Uyum Programlarıyla Ortaya Çıkan Yoksullukla Başetme Stratejileri, Kentleşme, Göç ve Yoksulluk - Türk Sosyal Bilimler Derneği 7. Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi, Der: A. Alpay Dikmen, İmaj Yayıncılık, Ankara.

Karakoyun, İ.(2013). Sosyal Yardımlar ve Yoksulluk, Karacadağ Bölgesel Kalkınma, 3 (4), 23- 26

Kumar, T.K., Gore, A.P., Sitaramam, V., (1996). Journal of Statistical Planning and Inference, 49:53-71.

Mingione, E. (1996),Urban Poverty in the Advanced Industrial World: Concepts, Analysis and Debate, Urban Poverty and Underclass: A Reader, Ed: E. Mingione, Blackwell, Oxford.

Öztornacı, B. ve Demirdöğen, A. (2015). Farklı Eşdeğerlik Ölçeklerine Göre Temel Yoksulluk Göstergelerinin Değişimi: Türkiye Örneği. Tarım Ekonomisi Dergisi, 21 (1), 7-15.

Sapancalı, F. (2001). Yeni Dünya Düzeni ve Küresel Yoksulluk, Dokuz Eylül Üniversitesi S.B.E.Dergisi, 3(2), ss. 115-140.

Sarı Gerşil, G. ve Yeşilyurt, H. (2014). Küreselleşme Sürecinde Yoksulluk: Türkiye’de ve Dünyadaki Perspektifi, International Conference on Eurasian Economies, Makedonya, 1-9

Sidney, M. S. (2009). Poverty, Inequality and Social Exclusion, Theories of Urban Politics, (Der. J. S. Davies and D. L. Imbroscio), Sage Publications, London.

Sürdürülebilir Kalkınma Dünya Zirvesi Türkiye Ulusal Raporu,(2006) ,s.85

Şenkal, A. (2007). Küreselleşme sürecinde sosyal politika. Alfa Basım Yayım Dağıtım. s. 392.

Şenses, Fikret; (2003), Küreselleşmenin Öteki Yüzü Yoksulluk, İletişim Yayınları, İstanbul.

Şenses, Fikret (2009). Küreselleşmenin Öteki Yüzü Yoksulluk. (5. Baskı), İstanbul: İletişim Yayınları.

Taylor, P. G. (1991), Social Change, Social Welfare and Social Science, University of Toronto Press, Toronto.

Tekeli, İ. (2000). Kent Yoksulluğu ve Modernite’nin Bu Soruya Yaklaşım Seçenekleri Üzerine, Yoksulluk, (Der. M. Güvenç, ve A.H. Akder), Tesev Yayınları, İstanbul.

TÜİK (2006a), 2005 Yoksulluk Çalışması Sonuçları, TÜİK Haber Bülteni, Sayı: 208, 26 Aralık.

TÜİK (2006), TÜİK (2009a), “2009 Yoksulluk Çalışması Sonuçları”, TÜİK Haber Bülteni, Sayı: 205, 1 Aralık.

TÜİK (2010), Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması Sonuçları, 2008, TÜİK Haber Bülteni, Sayı: 134, 29 Temmuz

TÜİK (2019), Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması Sonuçları, 2018, TÜİK Haber Bülteni, Sayı: 30755 18 Eylül

United Nations Development Programme (UNDP) (2009), Human Development Report 2009, Overcoming Barriers: Human Mobility and Development, UNDP, USA.

Uzun, A.M. (2003). Yoksulluk Olgusu ve Dünya Bankası, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(2), 155-174.

World Bank (2000), World Development Report 2000/2001: Attacking Poverty, World Bank, Washington, USA.

World Bank (2011), World Development Report 2110/2012: Attacking Poverty, World Bank, Washington, USA.

İndir

Yayınlanmış

2022-03-30

Nasıl Atıf Yapılır

ALBAYRAK, Şerife G. (2022). 2005 YILI SONRASI TÜRKİYE’DE YOKSULLUK ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Journal of Recreation and Tourism Research, 9(1), 72–86. https://doi.org/10.5281/zenodo.6399151

Sayı

Bölüm

Araştırma Makalesi